توان خروجی یک پانل خورشیدی قابل حمل یک شاخص کلیدی از ظرفیت تولید{0}الکتریسیته آن است که معمولاً بر حسب وات (W) اندازه‌گیری می‌شود. این خروجی در درجه اول توسط تعداد و سطح سلول های خورشیدی و همچنین بازده تبدیل فوتوالکتریک آنها تعیین می شود. به طور کلی، پانل‌های خورشیدی قابل حمل کوچک دارای رتبه‌بندی انرژی پایین‌تری هستند و عمدتاً برای شارژ دستگاه‌هایی مانند تلفن‌های همراه استفاده می‌شوند، در حالی که مدل‌های{3} با قدرت بالاتر می‌توانند برق نیروگاه‌های بیرونی و تجهیزات روشنایی را تامین کنند.
توان خروجی واقعی در حین استفاده تحت تأثیر عوامل محیطی از جمله شدت نور خورشید، شرایط آب و هوایی، زاویه تابش نور خورشید و زمان روز است. در زیر نور بهینه خورشید، پانل می تواند نزدیک به توان نامی خود کار کند، در حالی که خروجی در روزهای ابری یا در شرایط نور کم{1}} کاهش می یابد. بنابراین، هنگام انتخاب یک پنل خورشیدی قابل حمل باید نیازهای واقعی برق را در نظر گرفت.
با پیشرفت فناوری خورشیدی، چگالی توان پنل های خورشیدی قابل حمل به طور پیوسته در حال افزایش است. با استفاده از مواد سلولی کارآمدتر و بهینه‌سازی طراحی محصول، می‌توان ضمن حفظ قابلیت حمل، قابلیت‌های تولید برق را تقویت کرد و در نتیجه کاربرد وسیع‌تری در زمینه‌هایی مانند فعالیت‌های خارج از منزل، منبع تغذیه اضطراری و راه‌حل‌های انرژی سیار را ممکن کرد.
